(Adele Bloemendaal met Piet Romer en koor)
Ik ben geen zedepreker
Maar een ding weet ik zeker
Wat jij je permitteert, dat gaat te ver
Wat jij zit uit te kuren
Met duistere figuren
Daar heb ik maar een woord voor, ordinair
Je spot met alle normen
Misbruikt je fraaie vormen
Gedraagt je als een wulpse filmster
Een vrouw met temperament
Heeft wel eens een zwak moment
Maar dit gaat mij toch werkelijk te ver
Niet dat ik me graag d'r mee bemoei
Maar de buurtbewoners roepen: foei
refr.:
Je gaat te ver, Door
Je gaat te ver, Door
Wat heb je nou vannacht weer uitgekuurd
Je gaat te ver, Door
Je gaat te ver, Door
Het is gewoon een schande voor de buurt
Je gaat te ver, Door
Je gaat te ver, Door
Wat heb je nou vannacht weer uitgekuurd
Je gaat te ver, Door
Je gaat te ver, Door
Het is gewoon een schande voor de buurt
Mijn leven was zo vredig
Zo keurig en zo zedig
Ik was nog nooit door iemand aangeraakt
En toen, na al die jaren
Ik kan het niet verklaren
Is plotseling het beest in mij ontwaakt
O, lieve buurtgenoten
Ik was zo opgesloten
Verboden vruchten had ik nooit gesmaakt
Alleen is maar alleen
Ik ben toch niet van steen
Geen mens op deze wereld is volmaakt
Falen is een menselijke trek
Ieder wezen heeft toch z'n zwakke plek
refr.
