’t Stikt van ut
Meidengrut
Nergens valt eraan te ontkomen.
zit ik hier
Uitgeput
Spoken ze nog rond in m’n dromen.
Ik heb net als alle vrouwen
Verlangens:
Een man die kroelt en kriebelt door mijn haar
Een aardig planmaar ‘k heb geen man
En toch ben ik de Moeder van het Jaar!
Stuk voor stuk
Even dom
Zeg me wat het nut is van wezen?
Draai ik hun
Strotjes om
Word ik ongetwijfeld geprezen!
Soms zie ik zo’n dame met centen
Stikt van de juwelen, de trut!
Ik heb niks
Ik ben blut
Ik stik ook, maar stik in ut
Meidengrut!
Alles klein
Oh zo, klein
Alles, ja, behalve die monden.
Ach, hoe fijn
Zou het zijn
Als er toch geen wezen bestonden?
Stamp ze ook goed op die sproetjes.
Of vraag om grover geschut
Geef ze griep
Geef ze spit
Of allemaal een kunstgebit
Dit meidengrut!
Sluit me maar op bij de gekken!
Uitgeput, eenzaam en blut.
Spuit me plat
Tot de stad
Een wet heeft met verbod op dat
Meidengrut!
