Zie ow now al dagen lang
verscholen veur de kou.
Deur wind en sneeuw, ik werd al bang
da'j 't niet halen zol.
Zo zwak en toch meteen zo sterk
deel van de zon en maon.
't is net of i'j al heb gemerk
de winter is an 't gaon.
Want 't rood-oranje
zwarte stippen op ow rug
w?dt lich verwarmp now in de margenzon.
i'j kleurt zo prachtig in de frisse winterluch
i'j wis allang da'j niet bevriezen kon.
Want i'j vertrouwt erop
dat 't ow wel goed geet
't is niet veur niks
da'j 't lieverheersbeesken heet.
Wet nog niet 'k veur 't eerst ow zag
al heel wat jaoren hen.
Toen 'k net as ow nog gaar niet dach
allenig nog kon zun.
En in 't rood-oranje
zwarte stippenop ow rug
mien eigen laeftied zomaor tellen kon.
1, 2, 3, 4, 5, 6 met een diepe zuch
perfect geheel onder de lentezon.
En ik niet beter wis dat 't altied goed geet
't is niet veur niks
dat 't lieverheersbeesken besteet...
En ik niet beter wis dat 't altied goed geet
't is niet veur niks
dat 't lieveheersbeesken besteet...
