Sinds je weg ging ben ik vaak alleen.
Toen je plotsling in de nacht verdween,
Omdat ik het niet begreep, het ging ook veel te snel, veel te onverwacht.
M'n liefde werd m'n leed, m'n hemel werd m'n hel. toch geef jij me kracht.
Omdat je voortleeft in m'n hart,
Zoveel mensen leven met me mee, en in hun ogen, lijk ik sterk voor twee.
Ik ben misschien wel sterk, ik sla me er wel door heen, beter dan ik dacht.
Ik ga weer naar m'n werk, zo blijf ik op de been, maar ik vind de kracht.
Omdat je voortleeft in m'n hart,
In die tijd met jou, die blijf voor eeuwig altijd een stuk herinnering, geen cent berouw, en zeker ook geen grijntje spijt, nu ik in m'n eentje klink, op ons leven, het leven ging als met zo veel up's en downs gepaard, maar ondanks dat,
was achteraf was alles zeer beslist de moeite waard.
sinds jij weg ging, ben ik vaak alleen, en in gedachten, blijf je om me heen, dan hoor ik hoe je praat, dan deed ik wat je zegt, hoe je naar me lacht, en als je daar zo staat, zo bijna levens echt, geeft mij dat weer kracht.
omdat jij voortleeft in m'm hart,
omdat jij voortleeft in m'n hart,
