Ze hebben foto's meegenomen van een tuin met honderd bomen
Bij een stil en heel groot huis met honderd ramen en een deur
Al dat groen vindt mama toch mooi meegenomen
Ook al is 't dan wat ver naar Etten-Leur
Ze vragen steeds of ik soms toch geloof dat papa terug zal komen
Nee, natuurlijk niet, hij is toch dood? Maar steeds krijg ik een kleur
Papa, papa, ze doen me op een internaat
En ik begrijp 't wel, geloof ik, maar ik wil niet
En wat ik ook beloof: ik zal nooit meer... en ik zal altijd
Als mama echt nog van me hield liet zij me toch niet zomaar gaan
Papa, ze zeggen dat jij hetzelfde had gedaan
Maar dat geloof ik niet. Dat niet
Oom Karel zegt dat jongens die te lang bij mama zijn gebleven
Straks geen meisje krijgen en dan net zo worden als oom Piet
Nou, oom Piet, daar kun je nog wat mee beleven
En is trouwens echt m'n oom, oom Karel niet
Ik vraag maar niet meer wat nou 'bestwil' is, dat heb ik opgegeven
Volgens mij, de echte reden, die vertellen ze me niet
Papa, papa, ze doen me op een internaat
En ik begrijp 't wel, geloof ik, maar ik wil niet
En wat ik ook beloof: ik zal nooit meer... en ik zal altijd
Want ik begrijp nog steeds niet echt waarom, wat heb ik dan gedaan
Papa, ze zeggen dat jij hetzelfde had gedaan
Maar dat geloof ik niet. Dat niet
Mijn beide zusjes denken ook dat ik er best wel aan zal wennen
Zij gaan samen naar dat meisjesinternaat in Amstelveen
Af en toe ben ik jaloers, moet ik bekennen
Zij zijn samen bang, ik zit daar straks alleen
En mama zegt: je zult daar honderd nieuwe vriendjes leren kennen
Maar ik wil geen honderd vriendjes, ik wil daar gewoon niet heen
Papa, papa, ze deden me op internaat
En ik begrijp 't nu, geloof ik, maar 't wil niet
Dat kind woont in m'n hoofd
Jij zult nooit meer... dus ik zal altijd
Het was niemands schuld, het had gewoon verdomme anders moeten gaan
Papa, ze zeggen dat ik hetzelfde had gedaan
Maar dat geloof ik niet
