Ik lig in het gras
en kijk recht omhoog
met mijn blik op oneindig
want het heelal is zo groot
en ik denk aan de sterren,
de diepten, het wonder,
de zon en de maan.
Ik kijk in jouw ogen,
zo helder en blauw
en ik denk aan de liefde
tussen man en vrouw.
En ik denk aan de mensen,
de dieren, de bergen,
de bloem in het veld.
Is dit dan ontstaan,
is dit dan geboren,
zomaar spontaan,
uit een knal?
Toevallig niet!
Ik geloof niet in toeval.
Toevallig niet!
Ik voel geen verwantschap met een aap.
Ik ben geboren en bedacht
door een liefdevolle kracht!
Ik vind mijn ware identiteit
in de God van eeuwigheid.
Je kunt het proberen,
wees vooral creatief,
want ik wil van je leren,
maar neem niks voor lief.
Want vertel me
waarom je hier bent
en waarom je dan straks
weer verdwijnt
Zijn wij dan ontstaan,
zijn wij dan geboren,
zomaar spontaan,
uit een knal?
Toevallig niet!
Ik geloof niet in toeval.
Toevallig niet!
Ik voel geen verwantschap met een aap.
Ik ben geboren en bedacht
door een liefdevolle kracht.
Ik vind mijn ware identiteit
in de God van eeuwigheid.
