In de duinen
stond een speeltuin
helemaal van hout.
Het reuzenrad, de glijbaan, een zandkasteel
en alles smaakte zout.
Er waren schommels
waarmee je hemeloog en weg kon zweven.
Tot aan de zon.
"Ik zal je vangen,"
riep mijn vader,
"spring jongen, laat los."
En met gesloten ogen sprong ik
en mijn vader
ving mij op.
In mijn dromen
stond een circus.
Heleemaal van goud.
De directeur, de olifant, de acrobaten, paarden er waren clownes.
Er was een trapeze
waarmee je hemelhoog en wag kon zweven,
ver van je verdriet.
"Ik zal je vangen,"
riep een engel,
"spring jongen, laat los."
"Ik ban niet gek mevrouw,
mijn vader is dood."
