Zo ziek van lovesongs
Ik voel een steek in m?n maag
Als de telefoon gaat
Soms vergeet ik dat het over is
Maar ik weet wel, dat elke traan die valt
Simpelweg voor iets is dat gelogen is
Ik wil je uit m?n hoofd zetten
Zo snel als ik maar kan maar dat gaat niet ff zo
Ik val weer terug in flashbacks,
Elke keer als ik een lovesong hoor op de radio
De brieven die je schreef
Denkend aan onze tijd
Al die pijn die in me leeft
Wat ik heb ik een spijt
Maar ik ben er overheen
Klaar met dit gezeur
Dus denk maar niet dat ik nog maar een dagje treur
Je liet me hier alleen
Wat je ook doet, het maakt niet uit oh neenee
Want ik overleef
De obstakels in het leven
Ben niet bang maar vrees
Dat jij het verkeerde doet
Dus denk maar goed
De tijden van tranen zijn voorbij
Je hoort niet meer bij mij
Ik ben zo ziek van lovesongs
Zo moe van verdriet
Zo ziek van binnen, maar niemand die het ziet
Ik ben zo ziek van alles, alles raakt me diep
Dus waarom kan de radio niet uit
Ik loop niet vaak alleen op de straten
Maar met een bocht om de plaatsen waar we kwamen
Want veels te veel doet me denken aan jou
Zelfs de kalender die moest weg, ookal was hij nog niet oud
En elke keer als ik weer iemand zie
Die ik lang niet heb gesproken
Dan vragen ze naar jou
Steeds meer, en steeds meer songs laten me spacen in een trance, maar echt niet dat het ophoud
Ik ben zo ziek van lovesongs
Zo moe van verdriet
Zo ziek van binnen maar niemand die het ziet
Ik ben zo ziek van alles, alles raakt me diep
Dus waarom kan de radio niet uit
Laat me alleen
Want ik overleef
Laat me niet denken aan die tijd
Voor alle blijdschap in de pijn
Dat is nu over
Dus doe de radio maar uit
Ik ben zo ziek van lovesongs
Zo moe van verdriet
Zo ziek van binnen maar niemand die het ziet
Ik ben zo ziek van alles, alles raakt me diep
Dus waarom kan de radio niet uit?
Doe hem uit, doe hem uit
Ik ben zo ziek van lovesongs
Zo moe van verdriet
Zo ziek van binnen maar niemand die het ziet
Ik ben zo ziek van alles, alles raakt me diep
Dus waarom kan de radio niet uit
