Uit de tijd geworpen, vergeten paradijs
Van duizend kleine dorpen, onder wolken, grauw en grijs
Met donkergroene heuvels, vervagend in de lucht
Soms wondermooi beschilderd, met een witte duivenvlucht
En nergens valt de regen zo mals en ruisend neer
En nergens gaat de wind zo liefdevol, zo zacht tekeer
Hij krijgt de vrije ruimte, want als een open hand
Zacht golvend als water, is Vlaanderen, m'n land
Luisterend naar de regen, die langzaam neder zijgt
Luisterend naar de nacht, die in 't duister hijgt
Word ik een kuil vol dromen, verglijdend langs de tijd
Ik hoor rivieren stromen en zingen van tederheid
Want, golvend als het water ligt mijn land aan de zee
Zij neemt papieren bootjes, al dansend, met zich mee
Die ik, als knaap, liet varen, beladen met een droom
Maar die nooit weder kwamen, zij bleven enkel droom
Misschien dat zij vernamen, m'n kinderlijk verdriet
Want alle winden zingen een wild en lachend lied
Zij schuurden langs de velden, en langs 't wassend graan
En laten de papavers, vol rode vensters slaan
Soms breekt de hemel open, vol gouden zonnelicht
De wijde vlakten worden een heerlijk vergezicht
Begrensd met groene bomen, waarop de hemel rust
Vol donkerblauwe dromen, vol tijdeloze rust
Uit de tijd geworpen, vergeten paradijs
Van duizend kleine dorpen, onder wolken, grauw en grijs
Met donkergroene heuvels, vervagend in de lucht
Soms wondermooi beschilderd, met een witte duivenvlucht
En nergens valt de regen zo mals en ruisend neer
En nergens gaat de wind zo liefdevol, zo zacht tekeer
Hij krijgt de vrije ruimte, want als een open hand
Zacht golvend als water, is Vlaanderen, m'n land
