Wolter Kroes – Haar ogen
Ze keek me maar heel even aan
Een blik opzij meer was het niet
Toch ben ik haar achterna gegaan
Een vrouw zoals je zelden ziet
Ze trok me aan als een magneet
Dat had ik nog niet meegemaakt
Mijn dag veranderde compleet
Ik was diep in mijn hart geraakt.
Refrein:
In een oogwenk, verdronk ik,
En weerloos liet ik mij bezweren door haar.
Ze stopte voor een druk terras
Ik raapte al mijn moed bijeen
Ik vroeg aan haar hoe laat het was
Ze zei half drie, ik heet Heleen
Refrein:
Haar ogen, als meren
In een oogwenk verdronk ik en weerloos liet ik mij bezweren.
Naar men zegt zijn de ogen de spiegels der ziel
Maar verklaard dat waarom ik ineens voor haar viel
Ze keek dwars door me heen
Vol in dat is haar kracht
Met pupillen zo diep als de nacht
Refrein:
Haar ogen, als meren
In een oogwenk verdronk ik en weerloos liet ik mij bezweren
Ik draag haar blik steeds met me mee
Een grijs groen licht zweeft door mijn hoofd
Waar ze nu is, geen idee
Maar wel heb ik haar trouw belooft
Refrein:
Haar ogen, als meren
In een oogwenk verdronk ik en weerloos liet ik mij bezweren
Ik heb veel in haar zeegroene ogen herkent
Er gebeurde van alles op een groots moment
Ik heb ontdekt dat ik echt niet meer zonder haar kan
Ze heeft mij voor altijd in haar ban
Wat zou ze zien wat ik niet zie
Misschien kent zij de toekomst wel
Ik voel haar vreemde energie
Ze speelt een ondoorgondelijk spel
Refrein:
Haar ogen, als meren
Van een afstand laat ik mij nog steeds door haar ogen bezweren
Van een afstand laat ik mij nog steeds door haar ogen bezweren.
